دانلود کتاب ولایات دارالمرز ایران : گیلان از ه ل رابینو، هیاسینت لوئیس رابینو دی بورگومال (Hyacinthe Louis Rabino di Borgomale) (۱۸۷۷-۱۹۵۰) یکی از دیپلمات‌های برجسته و کارکشتهٔ اروپایی در اواخر دورهٔ قاجار و اوایل پهلوی بود که بخش قابل‌توجهی از زندگی حرفه‌ای خود را در ایران و مناطق همجوار آن سپری کرد و به‌عنوان یکی از آگاه‌ترین و دقیق‌ترین ناظران خارجی از اوضاع سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی ایران در آن دوران شناخته می‌شود. او که اصالتی ایتالیایی-فرانسوی داشت و در خانواد‌ای دیپلمات پرورش یافته بود، از جوانی وارد عرصهٔ خدمات کنسولی و سیاسی شد و به‌سرعت توانایی‌های خود را در زبان‌آموزی، شرق‌شناسی و درک فرهنگ‌های مختلف به نمایش گذاشت.
رابینو برای نخستین بار در سال ۱۹۰۶ (مطابق با ۱۲۸۵ خورشیدی) پای به ایران گذاشت و دورهٔ طولانی و پرباری از مأموریت‌های کنسولی خود را در این کشور آغاز کرد. او ابتدا به‌عنوان معاون کنسولی در کرمانشاه مشغول به کار شد و با اوضاع غرب ایران و به‌ویژه مناطق کردنشین و ایلات و عشایر آشنا شد. اما مهم‌ترین و تأثیرگذارترین سال‌های حضور او در ایران، به دوران مأموریتش در رشت بازمی‌گردد، جایی که از سال ۱۹۰۶ تا ۱۹۱۲ (حدود شش سال) به‌عنوان معاون کنسول بریتانیا در این شهر شمالی فعالیت کرد. رشت در آن زمان، یکی از مهم‌ترین مراکز تجاری و سیاسی شمال ایران بود و رابینو در این سال‌ها، با دقت و وسواس فراوان، به مطالعهٔ اوضاع استان‌های گیلان، مازندران و مناطق اطراف دریای خزر پرداخت و اطلاعات ارزشمندی را دربارهٔ اقتصاد، کشاورزی، تجارت ابریشم، راه‌های ارتباطی، ساختار اجتماعی، آداب و رسوم محلی و حتی تاریخ و جغرافیای این مناطق جمع‌آوری کرد. حاصل این پژوهش‌های میدانی و دقت نظر او، کتاب ارزشمند و مشهوری با عنوان «ولایات گیلان و مازندران» (Rapport sur les provinces caspiennes de la Perse) است که همچنان یکی از منابع معتبر و دست‌اول برای مطالعهٔ تاریخ اجتماعی و اقتصادی ایران در اواخر دورهٔ قاجار به شمار می‌رود.
دانلود کتاب ولایات دارالمرز ایران : گیلان از ه ل رابینو
پس از پایان مأموریت خود در ایران، رابینو به سایر نقاط جهان عرب و منطقهٔ مدیترانه منتقل شد و پست‌های مهمی را در مراکش، ازمیر (سابقاً ازمیرنا)، سالونیک (در یونان) و در نهایت، قاهره (پایتخت مصر) در اختیار گرفت و تجربیات دیپلماتیک خود را در جهان عرب نیز گسترش داد. با این حال، علاقه و دلبستگی عمیق او به ایران و به‌ویژه استان‌های حاشیهٔ دریای خزر هرگز کمرنگ نشد و تا پایان عمر، به پژوهش و نگارش دربارهٔ ایران ادامه داد و یکی از دقیق‌ترین و منصف‌ترین گزارش‌ها را از اوضاع این مناطق به یادگار گذاشت.
رابینو دی بورگومال در سال ۱۹۵۰ درگذشت، اما نام او به‌عنوان یکی از ایران‌شناسان و دیپلمات‌های برجستهٔ خارجی که با نگاهی علمی و بی‌طرفانه به مطالعهٔ ایران پرداخته، در تاریخ معاصر ایران ماندگار باقی مانده است و آثار و گزارش‌های او همچنان مرجع پژوهشگران و تاریخ‌دوستان است.