دعای چهاردهم صحیفه سجادیه دعایی است که امام سجاد (علیهالسلام) در زمان مواجهه با ظلم یا مشاهده ستمگری از سوی ظالمان، آن را قرائت میکردند. این دعا نمایانگر درخواست یاری از خداوند در مقابل ظلم و همچنین طلب صبر و استقامت در برابر ستم است.
در این دعا، امام سجاد (علیهالسلام) از خداوند میخواهد تا او را از انجام اعمال ظالمانه بازدارد، ظالم را از ادامه ظلم منع کند و همچنین صبر و استقامت در برابر ظلم را به او عطا فرماید. در پایان، ایشان از خداوند درخواست میکند که ظالم را به مجازات اعمالش برساند.
متن دعا 14 صحیفه سجادیه
وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ إِذَا اعْْتُدِيَ عَلَيْهِ أَوْ رَأَي مِنَ الظَّالِمِينَ مَا لَا يُحِبُّ
دعای آن حضرت هرگاه بر او ستم میشد یا چیزی را که از ستمگران خوش نداشت مشاهده میکرد
( 1 ) يَا مَنْ لَا يَخْفَى عَلَيْهِ أَنْبَاءُ الْمُتَظَلِّمِينَ
(1) ای آنکه اخبار شاکیانِ از ستم، بر او پنهان نیست!
( 2 ) وَ يَا مَنْ لَا يَحْتَاجُ فِي قَصَصِهِمْ إِلَى شَهَادَاتِ الشَّاهِدِينَ .
(2) و ای آنکه نسبت به ستمی که بر ستم دیدگان رفته، نیاز به شهادت شاهدان ندارد!
( 3 ) وَ يَا مَنْ قَرُبَتْ نُصْرَتُهُ مِنَ الْمَظْلُومِينَ
(3) و ای آنکه یاری و نصرتش به ستم دیدگان نزدیک است؛
( 4 ) وَ يَا مَنْ بَعُدَ عَوْنُهُ عَنِ الظَّالِمِينَ
(4) و ای آنکه مددکاریاش از ستمگران دور است!
( 5 ) قَدْ عَلِمْتَ ، يَا إِلَهِي ، مَا نَالَنِي مِنْ فُلَانِ بْنِ فُلَانٍ مِمَّا حَظَرْتَ وَ انْتَهَكَهُ مِنِّي مِمَّا حَجَزْتَ عَلَيْهِ ، بَطَراً فِي نِعْمَتِكَ عِنْدَهُ ، وَ اغْتِرَاراً بِنَكِيرِكَ عَلَيْهِ .
(5) ای خدای من! محقّقاً میدانی، از (فلانی فرزند فلانی) ستمی به من رسیده که او را از آن ستم نهی کردی و پردۀ حرمتم را دریده که دریدنش را بر او منع فرمودی؛ این ستمگری و پردهدری، از باب طغیان در نعمت توست که در اختیار اوست و براساس غفلت و بیاعتنایی به خشم و غضب توست که گریبان او را خواهد گرفت.
( 6 ) اللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ خُذْ ظَالِمِي وَ عَدُوِّي عَنْ ظُلْمِي بِقُوَّتِكَ ، وَ افْلُلْ حَدَّهُ عَنِّي بِقُدْرَتِكَ ، وَ اجْعَلْ لَهُ شُغْلًا فِيما يَلِيهِ ، وَ عَجْزاً عَمَّا يُنَاوِيهِ
(6) خدایا! بر محمّد و آلش درود فرست و ستمکنندۀ بر من و دشمنم را با نیرویت از ستم بر من بازدار و با قدرتت تندی و تیزی ستمش را بر من بشکن و برایش در آنچه که دوست دارد، مشغولیت و سرگرمی قرار ده [تا از ستم ورزی غافل گردد]؛ و بر وجودش در برابر مظلومی که با او به دشمنی برمیخیزد، داغ عجز و ناتوانی زن.
( 7 ) اللَّهُمَّ وَ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ لَا تُسَوِّغْ لَهُ ظُلْمِي ، وَ أَحْسِنْ عَلَيْهِ عَوْنِي ، وَ اعْصِمْنِي مِنْ مِثْلِ أَفْعَالِهِ ، وَ لَا تَجْعَلْنِي فِي مِثْلِ حَالِهِ
(7) خدایا! بر محمّد و آلش درود فرست و ستمکار را رخصت ستم بر من مده و یاریات را نسبت به من، در برابر او نیکو قرار ده؛ و مرا از دست زدن به کارهایی مانند کار او حفظ کن و در حالتی مانند حال او قرار مده.
( 8 ) اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ أَعْدِنِي عَلَيْهِ عَدْوَى حَاضِرَةً ، تَكُونُ مِنْ غَيْظِي بِهِ شِفَاءً ، وَ مِنْ حَنَقِي عَلَيْهِ وَفَاءً .
(8) خدایا! بر محمّد و آلش درود فرست و مرا بر دشمنم یاری ده؛ یاری دادن بیدرنگی که خشمم نسبت به او شفا و کینهام در برابر او وفا باشد.
( 9 ) اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ عَوِّضْنِي مِنْ ظُلْمِهِ لِي عَفْوَكَ ، وَ أَبْدِلْنِي بِسُوءِ صَنِيعِهِ بِي رَحْمَتَكَ ، فَكُلُّ مَكْرُوهٍ جَلَلٌ دُونَ سَخَطِكَ ، وَ كُلُّ مَرْزِئَةٍ سَوَاءٌ مَعَ مَوْجِدَتِكَ .
(9) خدایا! بر محمّد و آلش درود فرست و عفو و بخششت را در برابر ستمی که دشمن به من روا میدارد، عوض ده؛ و به جای رفتار بدش نسبت به من، رحمتت را قرار ده؛ پس هر گرفتاری و سختی ورای خشم تو ناچیز و هر بلایی با وجود خشم تو معتدل است.
( 10 ) اللَّهُمَّ فَكَمَا كَرَّهْتَ إِلَيَّ أَنْ أُظْلَمَ فَقِنِي مِنْ أَنْ أَظْلِمَ .
(10) خدایا! همان طور که ستم کردن دیگران را بر من در نظرم ناخوشایند جلوه دادی، مرا از اینکه بر دیگران ستم ورزم حفظ فرما.
( 11 ) اللَّهُمَّ لَا أَشْكُو إِلَى أَحَدٍ سِوَاكَ ، وَ لَا أَسْتَعِينُ بِحَاكِمٍ غَيْرِكَ ، حَاشَاكَ ، فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ صِلْ دُعَائِي بِالْإِجَابَةِ ، وَ اقْرِنْ شِكَايَتِي بِالتَّغْيِيرِ .
(11) خدایا! به کسی غیر تو شکایت نمیکنم و از هیچ حاکمی غیر تو یاری نمیخواهم، حاشا که چنین کنم؛ پس بر محمّد و آلش درود فرست و دعایم را به اجابت برسان و شکایتم را به تغییر وضع فعلیام مقرون ساز.
( 12 ) اللَّهُمَّ لَا تَفْتِنِّي بِالْقُنُوطِ مِنْ إِنْصَافِكَ ، وَ لَا تَفْتِنْهُ بِالْأَمْنِ مِنْ إِنْكَارِكَ ، فَيُصِرَّ عَلَى ظُلْمِي ، وَ يُحَاضِرَنِي بِحَقِّي ، وَ عَرِّفْهُ عَمَّا قَلِيلٍ مَا أَوْعَدْتَ الظَّالِمِينَ ، وَ عَرِّفْنِي مَا وَعَدْتَ مِنْ إِجَابَةِ الْمُضْطَرِّينَ .
(12) خدایا! مرا به ناامیدی از عدل و انصاف در عرصۀ امتحان قرار نده و دشمن را به ایمنی از کیفرت امتحان مفرما تا این که بر ستمش نسبت به من پافشاری کند و بر حقّم چیره شود؛ و بهزودی او را به عذابی که ستمکاران را به آن تهدید کردی آشنا کن؛ و مرا با اجابتی که نسبت به دعای بیچارگان وعده دادی آگاه ساز.
( 13 ) اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ وَفِّقْنِي لِقَبُولِ مَا قَضَيْتَ لِي وَ عَلَيَّ وَ رَضِّنِي بِمَا أَخَذْتَ لِي وَ مِنِّي ، وَ اهْدِنِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ ، وَ اسْتَعْمِلْنِي بِمَا هُوَ أَسْلَمُ .
(13) خدایا! بر محمّد و آلش درود فرست و مرا به پذیرفتن هر سود و زیانی که برایم مقرر کردهای موفّق دار و مرا به آنچه از دیگری برای من و از من برای دیگری میستانی، خشنود ساز؛ و به راستترین راه هدایتم کن و به سالمترین برنامه به کارم گمار.
( 14 ) اللَّهُمَّ وَ إِنْ كَانَتِ الْخِيَرَةُ لِي عِنْدَكَ فِي تَأْخِيرِ الْأَخْذِ لِي وَ تَرْكِ الِانْتِقَامِ مِمَّنْ ظَلَمَنِي إِلَى يَوْمِ الْفَصْلِ وَ مَجْمَعِ الْخَصْمِ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ أَيِّدْنِي مِنْكَ بِنِيَّةٍ صَادِقَةٍ وَ صَبْرٍ دَائِمٍ
(14) خدایا! اگر خیر من نزد تو در این است که در گرفتن حقّم تأخیر افتد و انتقام از کسی که به من ستم روا داشته تا روز جدا شدن حق از باطل و جایگاه گردآمدن مدعیان فرو گذاشته شود، همان را در حقّ من اجرا کن؛ پس بر محمّد و آلش درود فرست و مرا از سوی خود، به نیّت راستین و پایداری همیشگی یاری ده.
( 15 ) وَ أَعِذْنِي مِنْ سُوءِ الرَّغْبَةِ وَ هَلَعِ أَهْلِ الْحِرْصِ ، وَ صَوِّرْ فِي قَلْبِي مِثَالَ مَا ادَّخَرْتَ لِي مِنْ ثَوَابِكَ ، وَ أَعْدَدْتَ لِخَصْمِي مِنْ جَزَائِكَ وَ عِقَابِكَ ، وَ اجْعَلْ ذَلِكَ سَبَباً لِقَنَاعَتِي بِمَا قَضَيْتَ ، وَ ثِقَتِي بِمَا تَخَيَّرْتَ
(15) و از میل و رغبت بد و بیقراری اهل حرص پناه ده و نقشی از ثوابی که برای من ذخیره کردهای و کیفر و عقابی که برای دشمنم مهیا ساختهای، در دلم به تصویر آر؛ و آن را وسیلهای برای خرسندی و رضایت من نسبت به آنچه که برایم مقرر کردهای و اطمینان به آنچه که برایم انتخاب فرمودهای، قرار ده.
( 16 ) آمِينَ رَبَّ الْعَالَمِينَ ، إِنَّكَ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ ، وَ أَنْتَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ .
(16) ای پروردگار جهانیان! دعایم را مستجاب کن؛ همانا تو داری احسان بزرگی و بر هر کاری توانایی.
شنیدن دعا: فایل صوتی
برای شنیدن دعا و دانلود فایل صوتی بر روی لینک زیر کلیک بفرمایید.
معرفی دعای 14 صحیفه سجادیه
دعای 14 صحیفه سجادیه، که به “دعای امام زین العابدین در هنگام سختیها و دشواریها” معروف است، دارای ویژگیها و فضایل خاصی است که در زیر به توضیح آنها میپردازیم:
این دعا از دعاهای مهم و بافضیلت در صحیفه سجادیه به شمار میرود و به عنوان وسیلهای برای نزدیکی به خداوند و طلب یاری از او در شرایط سخت شناخته میشود.
درخواست کمک و یاری:
در این دعا، شخص مؤمن به خداوند متعال روی میآورد و از او درخواست کمک و یاری میکند تا بتواند بر مشکلات و دشواریهایی که در زندگی با آنها مواجه است، فائق آید. این بخش نشاندهنده اهمیت توکل به خداوند و اعتماد به قدرت او در عبور از سختیهاست.
آسان شدن امور:
دعای امام زین العابدین شامل درخواستهایی برای آسان شدن امور و حل مشکلات زندگی است. مؤمن در این دعا از خداوند میخواهد که او را در گذر از موانع و دشواریها یاری کند و راه را برایش هموار سازد.
ایمان و اخلاص در دعا:
این دعا تأکید میکند که باید با قلبی خاشع و متضرع به خداوند مراجعه کرد. این نشاندهنده لزوم نیت خالص و توجه واقعی به خداوند در هنگام دعا است، زیرا دعا زمانی مؤثر است که با ایمان و اخلاص همراه باشد.
اعتماد به خدا:
در این دعا، مؤمن به تفویض کامل امور خود به خداوند دعوت میشود. این بدان معناست که انسان باید به خداوند اعتماد کند و اطمینان داشته باشد که او بهترین تدبیر را برای زندگیاش خواهد داشت. این بخش از دعا بر اهمیت تسلیم شدن به اراده الهی تأکید دارد.
درخواست رهایی از شر:
در این قسمت از دعا، فرد از خداوند درخواست میکند که او را از شر دیگران محفوظ بدارد و امورش را بدون واگذاری به دیگران مدیریت کند. این نشاندهنده اعتماد به قدرت و رحمت خداوند است و بیانگر این است که مؤمن باید تنها به خداوند متکی باشد و از او درخواست یاری کند.
اهمیت دعا
دعا ارتباطی بین بنده و خداوند است و سلاح مؤمن در مواجهه با سختیها و مشکلات به شمار میآید. دعا یادآور ضعف و ناتوانی انسان است و پیوند او را با خداوند تقویت میکند. همچنین، دعا به انسان آرامش و اطمینان میبخشد و به او کمک میکند تا بر چالشها فائق آید.
نتیجهگیری
مضمون دعای چهارم از صحیفه سجادیه نشاندهنده نیازهای اساسی انسانها در زندگی است؛ از طلب عفو و مغفرت گرفته تا درخواست روزی حلال، سلامتی، رهایی از مشکلات و عافیت در دنیا و آخرت. این دعا به مؤمنان یادآوری میکند که همیشه باید به خداوند پناه ببرند و از او یاری بخواهند.